فارسی English العربی
از جمله اعمال این روضه منوّره دعای مظلومست بر ظالم یعنی سزاوار است از برای کسی که از ظلم ظالمی مضطّر شده باشد این دعا را در آن حرم منوّر بخواند و دعا چنان است که شیخ الطّائفه ( رحمه الله ) در مصباح متهجّد در اعمال جمعه ذکر نموده فرموده مستحب است دعای مظلوم را نزد قبر ابی  عبداللّه الحسین ( علیه السلام ) بخوانند و آن دعا این است :
"اَللَّـهُمَّ اِنّی اَعْتَزُّ بِدینِکَ وَاَکْرُمُ بِهِدایَتِکَ، وَفُلانٌ یُذِلُّنی بِشَرِّهِ،"
"خدایا من خود را به دینت عزیز می شمارم،و به هدایتت گرامی می دانم،فلانی مرا با شرّش خوار می دارد،"
"وَیُهینُنی بِاَذِیَّتِهِ، وَیُعیبُنی بِوَِلآءِ اَوْلِیآئِکَ، وَیَبْهَتُنی بِدَعْواهُ،"
"و به آزارش پستم می کند و به خاطر دوستی اولیایت،از من عیب می گیرد،و با ادّعای پوچش مبهوتم می کند،"
"وَقَدْ جِئْتُ اِلی مَوْضِعِ الدُّعآءِ، وَضَمآنِکَ الاِْجابَةَ،"
"من به جایگاه دعا و عهده داری ات به اجابت آن آمدم،"
"اَللَّـهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَاَعْدِنی عَلَیْهِ السّاعَةَ السّاعَةَ."
"خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و مرا در همین ساعت بر او پیروز گردان."
پس خود را بر قبر بیندازد و بگوید:
"مَوْلایَ اِمامی مَظْلُومٌ، اسْتَعْدی عَلی ظالِمِهِ النَّصْرَ النَّصْرَ"
"مولایم،امامم ستمیده ای علیه ستمگرش یاری می طلبد،یاری ده،یاری ده."
آنقدر مکرّر کند النَّصْرَ را تا نفس منقطع شود.
از جمله اعمال در آن حرم دعائی است که ابن فهد ( رحمه الله ) در عُدَّة  الدّاعی از حضرت صادق ( علیه السلام ) روایت کرده که فرمودند هر که از برای او حاجتی باشد بسوی خداوند عزّوجل پس بایستد در نزد سر امام حسین ( علیه السلام ) وبگوید :
"یا اَبا عَبْدِ اللهِ، اَشْهَدُ اَ نَّکَ تَشْهَدُ مَقامی وَتَسْمَعُ کَلامی،"
"ای ابا عبد اللّه گواهی می دهم که جای مرا می نگری،و سخنم را می شنوی،"
"وَاَ نَّکَ حَیٌّ عِـنْـدَ رَبِّـکَ تُـرْزَقُ، فَـاسْئَلْ رَبَّـکَ وَرَبّـی فی قَـضآءِ حَوآئِجی."
"و تو نزد پروردگارت زنده ای و روزی داده می شوی،از پروردگارت و پروردگارم،برآورده شدن حاجاتم را بخواه."
بدرستی که حاجت او برآورده می شود انشاءاللّه تعالی.
از جمله اعمال دو رکعت نماز است در آن حرم مطهّر نزد سر مقدّس با سوره الرّحمن و سوره تبارک سیّد بن طاووس روایت کرده که هر که این نماز را بخواند خداوند منان می  نویسد برای او بیست و پنج حجّه مقبوله مبروره که با رسول خدا ( صلی الله علیه وآله ) به عمل آورده باشد .
از جمله اعمال در آن قبّه سامیه استخاره است و کیفیّت آن چنانست که علامه مجلسی ( رحمه الله ) نقل نموده و اصل روایت ازکتاب قرب  الأسناد حمیری است فرموده به سند صحیح از حضرت صادق ( علیه السلام ) منقول است که هر بنده  ای که در امری از امور صد مرتبه طلب خیر از خداوند عالمیان بکند که بایستد نزد سَر حضرت امام حسین ( علیه السلام ) « وَالْحَمْدُلِلّهِ وَلااِلهَ اِلاَّ اللّهُ وَسُبْحانَ اللّهِ » بگوید وخدا را به  بزرگواری یاد کند و حمد و ثنای خدا بگوید چنانچه سزاوار او است و صد مرتبه طلب خیر از خدا بکند البته حق تعالی آنچه خیر او است در آن امر به او می  نماید و پیش او می  آورد و موافق روایات دیگر طلب خیر به این نحو می  کند که صد مرتبه می  گوید اَسْتَخیرُ اللهَ بِرَحْمَتِهِ خِیَرَةً فی عافِیَة
شیخ اجل کامل ابوالقاسم جعفربن قولویه قمی ( رحمه الله ) روایت کرده از حضرت صادق ( علیه السلام ) که فرمود هرگاه زیارت کردید حضرت ابوعبداللّه ( علیه السلام ) را ملازمت کنید سکوت را مگر از خیر و بدرستی که ملائکه شب و روز از حفظه حاضر می  شوند نزد ملائکه که در حائرند و مصافحه می  کنند با ایشان ملائکه که در حائرند جواب نمی  دهند ایشان را از شدّت گریستن و پیوسته مشغول گریه و زاری هستند مگر در وقت زوال شمس و وقت طلوع فجر که در این دو وقت ساکت می  شوند پس ملائکه حفظه منتظر می  شوند تا ظهر شود وتا فجر ظاهر شود که در این دو وقت با ایشان تکلّم می  نمایند و ایشان سؤال می  نمایند ازچیزهائی از امرآسمان و امّا مابین این دو وقت ملائکه حائر نطق نمی  کنند و از دعا و گریستن آرام نمی  گیرند و نیز از آن حضرت روایت کرده که حق تعالی چهار هزار ملک را موکل کرده است به قبر امام حسین ( علیه السلام ) ژولیده مو و گردآلود به هیأت اصحاب مصیبت می  گریند بر آن حضرت از طلوع صبح تا ظهر و چون ظهر می  شود چهار هزار ملک فرود می  آیند و آن چهار هزار ملک بالا می  روند پس پیوسته گریه می  کنند تا طلوع صبح و احادیث به این مضمون بسیار است و از این روایات ظاهر می  شود که گریستن بر آن حضرت در آن حرم مطهّر محبوب بلکه شایسته است که شمرده شود از اعمال آن بقعه مبارکه که بیت  الاحزان شیعیان است گریستن و مرثیه خواندن برای آن حضرت و از حدیثی که مروی از صفوان از حضرت صادق ( علیه السلام ) است مستفاد می  شود که تضرّع ملائکه در درگاه خدا در لعنت کردن بر قاتلان امیرالمؤمنین و بر قاتلان امام حسین ( علیهما السلام ) و نوحه کردن جِنیّان بر ایشان و گریه کردن ملائکه که در دور ضریح امام حسین ( علیه السلام ) اند و بسیاری اندوه ایشان به نحوی است که اگر کسی آنها را بشنود خوردن و آشامیدن و خواب کردن بر او گوارا نخواهد بود و در حدیث عبداللّه بن حمّاد بصری است که حضرت صادق ( علیه السلام ) به او فرمود به من خبر رسیده که گروهی می  آیند نزد قبر حسین ( علیه السلام ) از اطراف کوفه و مردمانی از غیر ایشان و زنانی  که برای آن حضرت نوحه  گری می  کنند و این درنیمه ماه شعبان است پس بعضی قرائت می  کنند و بعضی قصّه می  خوانند یعنی کیفیّت شهادت و سائر مصائب را ذکر می  نمایند و پاره  ای نوحه  گری می  کنند و برخی مرثیه می  خوانند پس گفتم آری فدایت شوم من مشاهده کرده  ام پاره  ای از آنچه بیان فرمودی پس فرمودحَمد خداوندی را که قرارداد در میان مردم کسانی را که به نزد ما می  آیند و ما را مدح می  کنند و مرثیه می  خوانند برای ما و قرارداد دشمن ما را کسانی  که طعنه می  زنند بر ایشان از خویشان ما یا از غیر ایشان و تهدید می  نمایند ایشان را و زشت می  شمارند کارهای ایشان را و در صدر همین حدیث است که هر که به زیارت او می  رود بر او می  گرید و هر که به زیارت او نمی  رود بر مصیبت او اندوهناک می  باشد و دلش می  سوزد هر که او را به یاد می  آورد و ترحّم می  کند هر که نظر می  کند بسوی قبر پسرش در پایین پای او افتاده در بیابانی که خویشی و دوستی نزد او نیست و حقّ او را غصب کردند و جمع شدند جمعی از کافران و مرتدّان از دین و یاوری یکدیگر کردند تا او را کشتند و در بیابان دفن نکرده انداختند و منع کردند از او آب فراتی را که سگان می  خوردند و ضایع کردند حقّ رسول خدا ( صلی الله علیه وآله ) را و وصیّتی را که در حقّ او و اهلبیتش کرده بود و نیز ابن قولویه روایت کرده از حارث اَعْوَر که امیرالمؤمنین ( علیه السلام ) فرمود پدر و مادرم فدای حسین شهید در پشت کوفه به خدا قسم گویا می  بینم جانوران دشتی را از هرنوعی که گردنها را کشیده  اند بر قبراو و بر او گریه می  کنند شب را تا صباح « فَاِذا کانَ کَذلِکَ فَاِیّاکُمْ وَالْجَفاءَ » واخبار دراین باب بسیار است