فارسی English العربی
شیخ برقی به سند موثق از حضرت صادق ( علیه السلام ) روایت کرده است که هر که بعد از فارغ شدن از نماز پیش از آنکه زانوهای خود را از جای خود حرکت دهد ده مرتبه این تهلیل را بخواند حق تعالی چهل هزار هزار گناه او را محو کند و چهل هزار هـزار حسنه برای او بنویسد و چنان باشد که دوازده مرتبه قرآن را ختم کرده باشد و فرمود که من صد مرتبه می  خوانم و شما را ده مرتبه کافی است :
"اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ،"
"گواهی می دهم که معبودی جز خدا نیست،یگانه است و شریکی برای او نمی باشد،"
"اِلهاً واحِداً اَحَداً صَمَداً، لَمْ یَتَّخِذْ صاحِبَةً وَلا وَلَداً،"
"معبود یگانه و یکتا و بی نیاز است،نه همسری گرفته و نه فرزندی."
و فضیلت این تهلیل بسیار وارد شده است خصوصاً در تعقیب نمازصبح و شام و هنگام طلوع و غروب آفتاب.
کلینی و ابن بابویه و دیگران به سندهای صحیح از حضرت صادق ( علیه السلام ) روایت کرده  اند که جبرئیل به نزد حضرت یوسف ( علیه السلام ) آمد در زندان و گفت بعد از هر نماز بگو :
"اَللَّهُمَّ اجْعَلْ لی فَرَجاً وَمَخْرَجاً،"
"خدایا برای من گشایشی و راه بیرون رفتن از مشکلات قرار ده،"
"وَارْزُقْنی مِنْ حَیْثُ اَحْتَسِبُ وَمِنْ حَیْثُ لا اَحْتَسِبُ،"
"و از جایی که گمان می برم، و هم از جایی که گمان نمی برم به من روزی ده."
در بلدالأمین از حضرت رسول ( صلی الله علیه وآله ) روایت کرده است که هر که خواهد که خدا او را در قیامت بر اعمال بد او مطلّع نگرداند و دیوان گناهان او را نگشاید باید که بعد از هر نماز بخواند :
"اَللَّهُمَّ اِنَّ مَغْفِرَتَکَ اَرْجی مِنْ عَمَلی،"
"خدایا آمرزش تو،امیدبخش تر از عمل من،"
"وَاِنَّ رَحْمَتَکَ اَوْسَعُ مِنْ ذَنْبی،"
"و رحمتت وسیع تر از گناه من است،"
"اَللَّهُمَّ اِنْ کانَ ذَنْبی عِنْدَکَ عَظیماً فَعَفْوُکَ، اَعْظَمُ مِنْ ذَنْبی،"
"خدایا اگر گناهانم نزد تو بزرگ است،گذشت تو از گناه من بزرگ تر است،"
"اَللَّهُمَّ اِنْ لَمْ اَکُنْ اَهْلا اَنْ تَرْحَمَنی، فَرَحْمَتُکَ اَهْلٌ اَنْ تَبْلُغَنی وَتَسَعَنی،"
"خدایا اگر سزاوار نبودم که به من رحم کنی،رحمت تو سزاوار است که به من دررسد،و مرا فرا گیرد،"
لاَِنَّها وَسِعَتْ کُلَّ شَیْء بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّحِمینَ.
"زیرا رحمت تو هر چیز را فرا گرفت،به مهربانی ات ای مهربان ترین مهربانان."
کفعمی از حضرت رسالت پناه ( صلی الله علیه وآله روایت کرده است که مردی به آن حضرت شکایت کرد بیماری و تنگدستی را فرمود که بعد از هر نماز فریضه بگو :
"تَوَکَّلْتُ عَلَی الْحَیِّ الَّذی لا یَمُوتُ،"
"توکل کردم بر زنده ای که هرگز نمی میرد،"
"وَالْحَمْدُ لِلّهِ الَّذی لَمْ یَتَّخِذْ صاحِبَةً،"
و ستایش خدای را که برنگزیده همسری
"وَلا وَلَداً وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَریکٌ فِی الْمُلْکِ،"
"و نه فرزندی،و در فرمانروایی شریکی برای او نیست،"
وَلَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَکَبِّرْهُ تَکْبیراً
"و برای او سرپرستی از روی خواری نیست،و بزرگ شمار او را بزرگ شمردنی شایسته."
و به روایت دیگر فرمود که هیچ شدّتی مرا رو نداد مگر آنکه جبرئیل برای من مُتمثّل شد و گفت که این دعا بخوان و در احادیث معتبره وارد شده است که برای وساوِس سینه و قرض و پریشانی و بیماری مکرّر این دعا را باید خواند و در بعضی روایات در اوّلش
«لاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ»
هیچ نیرو و جنبشی نیست جز به خدای والای بزرگ.
است.
شیخ مفید در مقنعه در تعقیب هر نماز این دعا را آورده است :
اَللَّهُمَّ انْفَعْنا بِالْعِلْمِ وَزَیِّنّا بِالْحِلْمِ وَجَمِّلْنا بِالْعافِیَةِ
"خدایا ما را هب دانش سود ده،و به بردباری بیارای،و به عافیت زیبا گردان،"
وَکَرِّمْنا بِالتَّقْوی اِنَّ وَلِیِّیَ اللهُ الَّذی نَزَّلَ الْکِتابَ وَهُوَ یَتَوَلَّی الصّالِحینَ
"و به تقوا گرامی دار، به درستی که سرپرست من خدا است که قرآن را نازل کرد،و او شایستگان را سرپرستی می کند."