فارسی English العربی
امّا دعاهای این سجده بسیار است و آسانتر آنها این چند امر است
به سند معتبر از حضرت امام رضا ( علیه السلام ) منقولست که اگر خواهی صد مرتبه شُکْراً شُکْراً بگو و اگر خواهی صد مرتبه عَفْواً عَفْواً و در عیون اخبارالرضا از رجاءبن  ابی  الضّحاک  روایت  کرده  است  که  حضرت  امام رضا ( علیه السلام ) در راه خراسان هرگاه از تعقیب نماز ظهر فارغ می  شد به سجده شکر می  رفت و صد مرتبه می  گفت شُکْراً لِلّهِ و چون از تعقیب عصر فارغ می  شد صد مرتبه در سجده می  گفت حَمْداً لِلّهِ
شیخ کلینی به سند معتبر از حضرت صادق ( علیه السلام ) روایت کرده است که نزدیکترین احوال بنده بسوی خدای تعالی وقتی است که بنده در سجود باشد و خدای خود را بخواند چون به سجده روی بگو :
"یا رَبَّ الاَْرْبابِ وَیا مَلِکَ الْمُلُوکِ، وَیا سَیِّدَ السّاداتِ،"
"ای پروردگار پرورندگان،و ای پادشاه پادشاهان،و ای سرور سروران،"
وَیا جَبّارَ الْجَبابِرَةِ وَیا اِلهَ الاْلِهَةِ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد
"و ای جبّار جبّاران،و ای معبود معبودان،درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد"
پس حاجت خود را بطلب پس بگو:
فَاِنّی عَبْدُکَ ناصِیَتی فی قَبْضَتِکَ
"من بنده توام،اختیارم در دست قدرت توست."
پس هر دعا که خواهی بکن که خدا بخشنده است و برآوردن هیچ حاجت بر او دشوار نیست
ایضاً کلینی به سند موثّق از حضرت صادق ( علیه السلام ) روایت کرده است که شنیدم شبی پدرم در مسجد به سجود رفته می  گریست و این دعا می  خواند :
"سُبْحانَکَ اَللَّهُمَّ اَنْتَ رِبّی حَقّاً حَقّاً،"
"منزّهی تو،خدایا تو پروردگار منی،"
"سَجَدْتُ لَکَ یا رَبِّ تَعَبُّداً وَرِقّاً،"
"به راستی از روی بندگی و بردگی برای تو سجده کردم،"
"اَللَّهُمَّ اِنَّ عَمَلی ضَعیفٌ فَضاعِفْهُ لی،"
"ای پروردگارم خدایا،به درستی که عمل من کم است بر آن بیفزای،"
"اَللَّهُمَّ قِنی عَذابَکَ یَوْمَ تَبْعَثُ عِبادَکَ،"
"خدایا مرا از عذابت نگاه دار،روزی که بندگانت را برانگیزی"
وَتُبْ عَلَیَّ اِنَّکَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحیمُ
و توبه ام را بپذیر زیرا تو پذیرنده توبه و مهربانی.
ایضاً کلینی به سند معتبر روایت کرده است که حضرت امام موسی ( علیه السلام ) در سجده این دعا را می  خواند :
"اَعُوذُ بِکَ مِنْ نار حَرُّها لا یُطْفی،"
"به تو پناه می آورم از آتشی که گرمایش فرو نمی نشیند،"
"وَاَعُوذُ بِکَ مِنْ نار جَدیدُها لا یَبْلی،"
"و به تو پناه می آورم از آتشی که تازه اش کهنه نمی گردد،"
"وَاَعُوذُ بِکَ مِنْ نار عَطْشانُها لا یُرْوی،"
"و به تو پناه می آورم از آتشی که تشنه اش سیراب نشود،"
وَاَعُوذُ بِکَ مِنْ نار مَسْلُوبُها لا یُکْسی
و به تو پناه می آورم از آتشی که برهنه اش پوشیده نگردد.
ایضاً کلینی به سند معتبر روایت کرده است که شکایت کرد مردی به حضرت صادق ( علیه السلام ) که امّ ولدی دارم و او علیل است حضرت فرمود که به او بگو بعد از هر نماز واجب در سجده شکر بگوید :
یا رَؤُفُ یا رَحیمُ یا رَبِّ یا سَیِّدی
ای بنده نواز ای مهربان ای پروردگار ای آقای من
پس حاجت خود را بطلبد
در روایات معتبره بسیار منقولست که حضرت صادق و کاظم ( علیهما السلام ) در سجده شکر بسیار می  فرمودند :
اَسْئَلُکَ الرّاحَةَ عَنْدَ الْمَوْتِ وَالْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسابِ
از تو خواهم آسودگی هنگام مرگ و گذشت هنگام حساب
به سند صحیح از حضرت صادق ( علیه السلام ) مرویست که در سجده می  گفتند :
سَجَدَ وَجْهِیَ اللَّئیمُ لِوَجْهِ رَبّیَ الْکَریمِ
سجده کند روی پست من برای خاطر پروردگار بزرگوار
در بعضی از کتب معتبره از حضرت امیرالمؤمنین ( علیه السلام ) روایت شده که بهترین سخنان نزد حق تعالی آن است که بنده در سجده سه مرتبه بگوید :
اِنّی ظَلَمْتُ نَفْسی فَاغْفِرْ لی
من به خویشتن ستم کردم پس بیامرزم
در جعفریّات به سند صحیح از حضرت صادق ( علیه السلام ) روایت کرده است که حضرت رسول ( صلی الله علیه وآله ) چون سر به سجده می  گذاشت این دعا را می  خواند :
"اَللَّهُمَّ مَغْفِرَتُکَ اَوْسَعُ مِنْ ذُ نُوبی، وَرَحْمَتُکَ اَلاَرْجی عِنْدی مِنْ عَمَلی،"
"خدایا آمرزشت از گناهان من گسترده تر،و مهرت بر من از عملم امیدبخش تر است،"
فَاغْفِرْ لی ذُ نُوبی یا حَیّاً لا یَمُوتُ
"گناهان مرا بیامرز،ای زنده ای که هرگز نمی میرد."
قطب راوندی از حضرت صادق ( علیه السلام ) روایت کرده است که هرگاه تو را شدّتی و غمّی عارض شود و به نهایت برسد سجده کن بر زمین و بگو :
"یا مُذِلَّ کُلِّ جَبّار یا مُعِزَّ کُلِّ ذَلیل، قَدْ وَحَقِّکَ بَلَغَ مَجْهُودی،"
"ای خوار کننده هر سرکش ای عزّت بخش هر خوار،به حقّت سوگند،تابم به سرآمد،"
فَصَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَفَرِّجْ عَنّی.
"پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و مشکل مرا بگشای"
و در عدّة الداعی از آن حضرت روایت کرده است که هرگاه به مردی نازله یا امر شدیدی یا کربی و غمّی نازل شود زانوها و دستهای خود را تا مِرْفَقْ برهنه کند و بر زمین بچسباند و سینه خود را بر زمین برساند و حاجت خود را طلب کند.
ابن بابویه به سند معتبر از حضرت صادق ( علیه السلام ) روایت کرده است که هرگاه بنده در سجده سه مرتبه بگوید :
یا اَللهُ یا رَبّاهُ یا سَیِّداهُ خداوند کریم جواب او گوید لَبَّیْکَ بنده من حاجت خود را بطلب و در مکارم الأخلاق روایت کرده است که هر که در سجده بگوید یا رَبّاهُ یا سَیِّداهُ آنقدر که نفس منقطع شود حق تعالی فرماید که حاجت خود را بخواه.
در مکارم الأخلاق از حضرت صادق ( علیه السلام ) روایت کرده است که حضرت رسول ( صلی الله علیه وآله ) به مردی گذشت و او در سجده بود می  گفت :
"یا رَبِّ ماذا عَلَیْکَ اَنْ تُرْضِیَ عَنّی، کُلَّ مَنْ کانَ لَهُ عِنْدی تَبِعَةٌ،"
"ای پروردگارم،تو را چه می شود که از من خشنود کنی،هرکه را از او نزد من حقیّ است،"
"وَاَنْ تَغْفِرَ لی ذُ نُوبی، وَاَنْ تُدْخِلَنِی الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِکَ،"
"و اینکه گناهانم را بیامرزی،و به رحمتت مرا وارد بهشت گردانی"
"فَاِنَّماعَفْوُکَ عَنِ الظّالِمینَ وَاَ نَا مِنَ الظّالِمینَ،"
"جز این نیست که،گذشت تو از ستمکاران است،و من از ستمکارانم،"
فَلْتَسَعْنی رَحْمَتُکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ
"پس مرا به مهرت فرا گیر،ای مهربان ترین مهربانان."
پس حضرت فرمود که سر بردار که دعایت مستجاب شد بدرستی که دعای پیغمبری را خواندی که در زمان قوم عاد بود